Otorite

Adamın birisi ev havanları satan bir dükkâna girer ve bir papağan almak istediğini söyler. Satıcı sırayla dükkânındaki harika papağanları gösterir, meziyetlerini saymaya koyulur. Nihayet en değerli papağanlar geldiklerinde, dükkân sahibi, “Bu,” der, “5.000 dolar. Şuradakiyse 10.000.”
“Vay canına,” der müşteri. “5.000 dolarlık papağan ne yapabiliyor acaba?”
“Mozart’ın bütün aryalarını ezbere bilir ve söyler.”
“Ya öteki?”
Dükkâncı gururla, ”Buysa,” der, “Wagner’in bütün eserlerini okur. Arkada bir tane daha var. Yalınız o, 30.000 dolar.”
“Yuh,” der müşteri. “O neyi söylüyor peki?”
“Valla,” der dükkân sahibi, “ben şahsen şimdiye kadar bir şey söylediğini duymadım. Ama diğer ikisi ona ‘maestro’ diyor, onu biliyorum.”

 

Bir önceki yazımız olan Kent Çocuğu başlıklı makalemizde , ve hakkında bilgiler verilmektedir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yandex.Metrica